5. O szkole

Wkrótce rozpocznie się nowy rok szkolny, a chwilę później akademicki. Modlimy się o światło Ducha Świętego dla uczniów, nauczycieli, rodziców i wychowawców. Także dla tych, którzy decydują o kształcie systemu edukacji.

Bóg zapłać Wam, że tu, do Matki Bożej Piekarskiej pielgrzymujecie z nimi: z dziećmi, z wnukami, z młodym pokoleniem, bo pielgrzymka to rodzaj uzdrawiającej duchowej terapii. Taką ozdrowieńczą terapią było też przeżywane po raz 14. Metropolitalne Święto Rodziny, koordynowane od lat przez Prezydent Zabrza. W tym roku pod hasłem: Rodzina bezpieczna przystań. W czasie pandemii wielu z nas doświadczyło tej rzeczywistości: że rodzina jest bezpiecznym portem, na nowo zostały odkryte jej znaczenie i wartość.

W kontekście szkoły, nauki, rodziny wypada dziś wspomnieć jeszcze jedną dzielną kobietę, która niedawno na naszym katowickim uniwersytecie otrzymała doktorat honoris causa. To pediatra, pani doktor Jolanta Wadowska-Król, która w latach 1974–1981 uratowała przed zachorowaniem lub śmiercią na ołowicę tysiące dzieci mieszkających w pobliżu huty Szopienice w Katowicach.

„W imię najwyższych wartości oraz swojej przysięgi lekarza stanęła samotnie naprzeciw całej machiny partyjnej i państwowej”; „Poprzez swoje obywatelskie działanie, osobistą odwagę i poświęcenie pokazała nam wszystkim, jak wiele może osiągnąć człowiek – działający nawet samotnie – w dobrej sprawie” (cytaty z laudacji p. prof. I. Lipowicz).

Dzięki jej działaniom około 2 tys. dzieci wyjechało do sanatoriów. Wyburzono dwie ulice familoków położonych w bezpośrednim sąsiedztwie huty oraz domy przy innych ulicach w jej pobliżu. Wywieziono 200 tys. ton skażonej ziemi.

Wrócę do tej myśli: „jak wiele może osiągnąć człowiek – działający nawet samotnie – w dobrej sprawie”.

Więc trzeba działać – w dobrej sprawie, jaką jest troska o środowisko naturalne w duchu papieskiej encykliki Laudato sì. „Ziemia, którą otrzymaliśmy – przypomina papież – należy również do tych, którzy przyjdą po nas”. Chodzi nie tylko o korzystanie z dotacji do wymiany pieców czy instalacji fotowoltaicznych, lecz także o odnoszenie się do świata jako do Bożego daru – z szacunkiem i miłością, o codzienne nawyki. W tym kontekście zachęcam do odważnego działania również w zakresie szanowania żywności. Kończą się żniwa, zaczynają zbiory w sadach i ogrodach. Uczeń Chrystusa nie może wobec tego przechodzić obojętnie, zwłaszcza że działania ochronne są proste i dostępne dla każdego: zaplanowane zakupy, nieuleganie reklamie, dzielenie się żywnością, jadłodzielnie – to elementy duchowości chrześcijańskiej, których nie może zabraknąć w edukacji rodzinnej i szkolnej.

Ciąg dalszy na następnej stronie: