Z rąk metropolity katowickiego abp. Wiktora Skworca w sobotę 15 marca w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej w Świętochłowicach-Chropaczowie święcenia diakonatu przyjęło 10 kleryków Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach.

To: Krzysztof Bednarek z parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Żorach, Przemysław Budniak z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Wyrach, Andrzej Króliczek z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Radlinie-Biertułtowach, Adrian Przewoźniak z parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Katowicach-Wełnowcu, Adam Słota z parafii Matki Bożej Różańcowej w Chropaczowie, Dawid Stawski z parafii św. Antoniego z Padwy w Siemianowicach Śląskich, Paweł Ścibor z parafii św. Barbary w Katowicach-Giszowcu, Wojciech Waszczak z parafii Bożego Narodzenia w Rudzie Śląskiej-Halembie oraz Łukasz Wieczorek z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chorzowie Batorym.

W czasie homilii metropolita przypomniał klerykom zasady, którymi powinni kierować się na drodze powołania. Mówił o posłuszeństwie, modlitwie, czystości, bezżeństwie, całkowitym oddaniu siebie i swoich talentów Bogu. Szczególną uwagę zwrócił także na wartość ubóstwa: – Moi drodzy, choć takiego ślubu nie będziecie składać (…) pragnę przypomnieć, że droga nieskalana to droga ubóstwa. Owszem, gromadźcie sobie skarby, ale w niebie.

Arcybiskup mówił także o miłości, którą Bóg w Jezusie umiłował wszystkich ludzi, ukazując ją jako miarę miłości diakona. Podkreślił, że diakoni i kapłani nie mogą wymagać od wiernych czegoś, czego sami nie wypełniają. – Drodzy bracia, zanim powiem słowo, daję przykład – wyjaśniał. – W życiu kapłana, diakona chodzi o to, by słowa, które głosi, które pochodzą z ust Bożych, nie były nigdy ozdobą, dekoracją, zewnętrzną szatą, atrapą, lecz treścią i sensem – zaznaczył.