Metropolita przypomniał diakonom, że powołani są nie tylko do służby osobom wierzącym, ale także ludziom spoza Kościoła. – Wchodzicie na drogę, na margines, gdzie żyją owce niemające pasterza. Trzeba ich szukać. Jest to ostatecznie droga mająca ciężar i kształt krzyża, znak miłości większej niż zwyczajna miłość ludzka. To miłość Pasterza, który daje swoje życie za owce. A takich pasterzy na dziś i na jutro potrzebuje Kościół katowicki i Kościół powszechny. Obyście byli takimi pasterzami. Modlę się za was i z wami – zapewniał.

Obrzęd święceń odbył się poprzez nałożenie rąk arcybiskupa i modlitwę. Wcześniej kandydaci na diakonów złożyli przyrzeczenia celibatu oraz posłuszeństwa arcybiskupowi. Zobowiązali się także do codziennej modlitwy brewiarzowej.

Diakoni otrzymali stułę oraz dalmatykę. Na znak posłania do głoszenia Dobrej Nowiny dostali od arcybiskupa księgę Ewangelii. – Kiedy położyłem się przed ołtarzem na ziemię, uzmysłowiłem sobie, jaki jestem mały wobec Boga. Z drugiej strony pomyślałem, że Bóg potrzebuje mnie takiego, jakim jestem, żebym Mu służył. Z Bożym pokojem podchodziłem do arcybiskupa, składałem przyrzeczenia, przyjmowałem święcenia. Teraz jest we mnie radość, a już wieczorem zacznie się posługa. Głoszę homilię w swojej rodzinnej parafii, a więc od dziś zaczynam służyć pełną parą – zapewnia diakon Adrian Przewoźniak.

W święceniach uczestniczyli także kapłani i klerycy z seminarium, proboszczowie rodzinnych parafii, rodzice, krewni oraz przyjaciele nowych diakonów. W tygodniu poprzedzającym święcenia kandydaci przeżywali rekolekcje w Brennej. Prowadził je dla nich ks. Józef Świerczek, ojciec duchowny seminarium. Opiekunem rocznika jest ks. Janusz Wilk. Rektorem Wyższego Seminarium w Katowicach jest ks. Marek Panek.

Diakonat to pierwszy stopień sakramentu święceń, kolejne to święcenia prezbiteratu, ostatnie – episkopatu. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Diakoni uczestniczą w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa, (...) który stał się »diakonem«, to znaczy sługą wszystkich” (por. KKK 1570). Diakoni są pomocnikami biskupa i prezbiterów. Podczas Mszy św. i nabożeństw czytają Ewangelię, mogą głosić homilię, udzielają Komunii św. Mogą także udzielać sakramentu chrztu, asystować przy zawieraniu sakramentu małżeństwa, umierającym zanosić wiatyk czy przewodniczyć obrzędom pogrzebowym.