Nowy numer 32/2022 Archiwum

Józef robi miejsce dla Jezusa

„Miłosierdzie Boże” to słowa klucze do wszystkiego, co znajduje się w tym kościele. Zapraszamy do modlitwy w szczególnej tyskiej świątyni.

Oko w konfesjonale

Kościół został konsekrowany 10 listopada 2012 roku. O jego wezwaniu przypomina nie tylko wizerunek Jezusa Miłosiernego w ołtarzu głównym. W tryptyku znajdują się z Nim również św. s. Faustyna i św. Jan Paweł II. Połączeni są promieniami miłosierdzia. U stóp świętych znajdują się odpowiednio Kraków i Watykan – symbol ogarnięcia całego świata. Przy wizerunkach umieszczone są relikwie tych świętych.

Jednak wprawny obserwator zauważy zdecydowanie więcej. Po pierwsze – świątynia ma plan ośmioboku równoramiennego. – To nawiązanie do teologii ósmego dnia: siedem dni stworzenia i ósmy odkupienia – mówi ks. Józef Sołtys. – Ten motyw ośmioboku powtarza się jeszcze np. w chrzcielnicy; wskazuje, że ta świątynia prowadzi nas do dnia odkupienia – dodaje.

Oprócz tego w pasie chóru kościół jest „opleciony” witrażami, które tworzą koronę cierniową, paciorki różańca i słowa Koronki do Miłosierdzia Bożego. To kolejny symbol. Następnym są uczynki miłosierdzia umieszczone w oknach na parterze. – Ponieważ szczeliny okienne są dość wąskie, każdy z uczynków wyobrażony jest w geście dłoni – zwraca uwagę kapłan i pokazuje ten, który – jego zdaniem – najlepiej obrazuje treść: dłoń, przez której palce przesypuje się piasek. Zmarłych pogrzebać.

Przy konfesjonałach również znajdują się alegoryczne, misternie wykonane witraże. Kanwą wszystkich są ludzkie oko i kropla łzy. Na jednym z nich na przykład widnieje cytat z Ewangelii według św. Jana: „Kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem”. We wnętrzu łzy wyobrażona jest dłoń, gotowa, by wykonać to polecenie, zaciśnięta na odłamku skały. W oku natomiast widać belkę…

Niewielu odwiedzających będzie miało okazję zobaczyć symbole odnoszące się do miłosierdzia Bożego, które znajdują się w zakrystii. W okna są tam wprawione witraże ze św. Faustyną, ks. Sopoćką i św. Janem Pawłem II. Pod nimi znajduje się pięć fragmentów „Dzienniczka” mówiących o pięciu elementach kultu Bożego Miłosierdzia, czyli o obrazie Jezusa Miłosiernego, Święcie Miłosierdzia Bożego, koronce, Godzinie Miłosierdzia oraz szerzeniu czci poprzez uczynki miłosierdzia. – Warto zauważyć, że św. Faustyna jest tu odwzorowana ze zdjęcia w dowodzie, czyli można zobaczyć, jak wyglądała naprawdę. Na wielu obrazach ma ładniejszą twarz, łagodniejsze rysy – tłumaczy ks. Sołtys.

Jezus Miłosierny jest także obecny w przestrzeni miasta – płaskorzeźba umieszczona jest na elewacji. Dzięki temu Chrystus wygląda, jakby błogosławił przechodniów.•

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama