Lubomia, Radlin, Rybnik, Wodzisław Śląski, Gaszowice, Turza Śląska, Jastrzębie-Zdrój – lista miejsc, z których pielgrzymi przybyli dziś pieszo na Wielki Odpust Pszowski jest długa. A przecież nie wszyscy przywędrowali w zorganizowanych grupach! Wielu pielgrzymów przyjechało indywidualnie, wielu przyszło z okolicznych parafii. Wszyscy zgromadzili się wokół Matki Bożej Uśmiechniętej, żeby świętować urodziny Maryi. 

Uroczystości rozpoczęły się o 10.00 modlitwą różańcową. W tym czasie wielu pielgrzymów udawało się do wnętrza bazyliki, aby pokłonić się przed cudownym obrazem i zawierzyć Maryi swoje intencje. 

Tuż przed 11.00 do bazyliki przybyli abp Andrzej Przybylski, abp Wiktor Skworc i bp Marek Szkudło. Powitani przez Basię, Szymona i Antosię – dzieci, które w tym roku przystąpiły do Pierwszej Komunii – udali się przed obraz, gdzie wspólnie z wiernymi odśpiewali litanię do Matki Bożej Pszowskiej. Serca wszystkich skradł mały Staś, który przywitał Matkę Bożą, odczytując list przygotowany specjalnie na tę okazję. 

– Szczęść Boże w miejscu, gdzie od ponad 300 lat Maryja delikatnym uśmiechem nieustannie wskazuje na Chrystusa. Cokolwiek się działo przez te lata, Ona ciągle każdemu, kto tu przychodzi, pokazuje: Jezus – droga, prawda, życie – witała pasterzy i gości pani Maria, przedstawicielka parafian.
Uroczysta Eucharystia sprawowana była tradycyjnie na ołtarzu, usytuowanym na zewnątrz kościoła. Przewodniczył jej abp Andrzej, a koncelebrowali biskupi i wielu kapłanów, przybyłych na uroczystość.

W homilii arcybiskup opowiedział o swoich doświadczeniach związanych z oględzinami Ikony Jasnogórskiej dokonywanych przez konserwatorów sztuki, w których kilkukrotnie uczestniczył. Konserwator wskazywał różne miejsca – w jednym deska była pęknięta, w innym nadpalona, gdzieś był odprysk farby.

– Ale w obrazie nie o deskę i farby chodzi, bo w tym obrazie jest obecność. Obecność Kogoś, kto w tym obrazie idzie przez historię, doświadcza naszego losu, doświadcza naszych smutków i naszej radości – mówił. Przywołał historię pszowskiego obrazu – wizerunku Maryi, który pielgrzymi zakupili na Jasnej Górze jako prezent dla swojego proboszcza. W trakcie drogi obraz zamókł i wymagał renowacji. To wtedy Maryja zyskała swój charakterystyczny uśmiech. Początkowo obraz zawisł w zakrystii. Dopiero kiedy po modlitwie przed tym wizerunkiem pojawiły się pierwsze cuda, uzdrowienia i nawrócenia, przeniesiono go do głównego ołtarza.

– Historia tego obrazu bywała trudna. Okradziono ją z biżuterii i z wotów. Trzy razy ktoś ukradł korony i trzeba ją było koronować na nowo. Chciałbym, żebyśmy dziś od Pszowskiej Pani nauczyli się czegoś niezwykłego: trudnej sztuki przyjmowania rany. Bo nie przejdziesz przez życie bez zranienia. Codzienność jest taka, że się ścieramy, ranimy, mamy różne poglądy. Tych ran nigdy nie zabraknie. Ale Pani z Pszowa chce Ci powiedzieć: „zraniony, uśmiechaj się mimo wszystko”, „zraniona, nie przestań kochać” – podkreślał kaznodzieja.
Nawiązując do Ewangelii stwierdził, że dziś bardzo potrzebujemy maryjnej zdolności do ciągłego przebaczania. – Bo ona okradziona i czasem sprofanowana, nie przestanie nas kochać – przypominał.

– Wszyscy wiemy, jak tego przebaczenia potrzeba bardzo w Kościele, w świecie i w Polsce. Aż czasem się zastanawiamy, jakie jest wyjście z tego kotła w Polsce, kiedy wszyscy się kłócą, obrażają, gniewają i zioną do siebie zemstą i nienawiścią. Przecież tak można tylko zniszczyć Polskę, a nie zbudować jej wolność – mówił, przypominając o potrzebie wzajemnego przebaczenia i stanięcia w prawdzie. 

Eucharystię zakończyło odśpiewanie uroczystego Te Deum laudamus. Po błogosławieństwie pielgrzymi udali się do farskiego ogrodu na rodzinny festyn. Nie zabrakło potraw z grilla, bigosu czy domowych ciast, a siostry boromeuszki zapraszały na „zakonną szpajzę”. Festynowi towarzyszył koncert „Rymo–rytmy maryjne”, którego wykonawcami byli Piotr Polok i Przyjaciele.