Zebranych w Kościele pw. św. Urbana w Paniówkach powitał miejscowy proboszcz. - Dziś wielki dzień dla naszej parafialnej wspólnoty. Będziemy świadkami święceń naszego parafianina Aleksandra Ciby, który zostanie przeznaczony do służby Kościołowi w stopniu diakona - mówił ks. Józef Świerczek. - Trwajmy wszyscy na modlitwie za niego i przyjmijmy dar Bożego słowa i Eucharystii - zachęcił wiernych.
W homilii, która nastąpiła po oficjalnym przedstawieniu kandydata na diakona, bp Olszowski powiedział, że "Pan Bóg chce, by to słowo, które usłyszeliśmy, zostało zakorzenione w naszych sercach i by przynosiło owoce". - W tym szczególnym czasie, w tym szczególnym momencie dla kandydata do diakonatu Aleksandra, dla jego małżonki Agnieszki i całej rodziny, wszystkich bliskich, dla obecnych tu prezbiterów, diakonów, was wszystkich tutaj zgromadzonych, Pan Bóg skierował swoje słowo pełne mocy i światła, by nas prowadziło. O czym mówi to dzisiejsze słowo? Ta ewangelia dałaby się streścić w takim jednym przysłowiu: "Ten się cieszy, kto się cieszy ostatni" - rozpoczął kaznodzieja. - O radości mówi dzisiaj do nas Pan Jezus. Jesteśmy jako chrześcijanie, jako ludzie wierzący do tej radości wezwani, bo smutny chrześcijanin to przecież żaden chrześcijanin. Mówiąc o radości, nie chodzi mi o jakąś wesołość, kpinę i ironię, które czasem zakrywają rozpacz serca. Chodzi mi o radość płynącą z bliskości Jezusa, z uświadomienia sobie celu - po co żyjemy, dokąd zmierzamy, o co tak naprawdę w tym naszym życiu chodzi. Radość z tego, że jesteśmy zbawieni, jesteśmy odkupieni - wyjaśnił.
Bp Grzegorz zaakcentował, że prawdziwym źródłem radości powinna być świadomość celu, do którego zmierza ziemska pielgrzymka uczniów Chrystusa. - Umiemy cieszyć się z tego, co przed nami, co nas czeka. Dlaczego nie mamy cieszyć się już teraz z radości wiecznej, z tego wszystkiego, co dobry Bóg nam przygotował, posyłając swojego Syna na mękę, śmierć i zmartwychwstanie, by naprawił to wszystko, co zostało zepsute przez grzech, by otworzył nam bramy nieba? - pytał zebranych. - Cieszmy się z tego, że Bóg czyni nas narzędziami budowania swojego królestwa i miejmy odwagę głoszenia Ewangelii. Moi drodzy, diakon, który przyjmie święcenia diakonatu, otrzyma Ewangelię i wtedy zostaną wypowiedziane takie słowa: "Przyjmij Chrystusową Ewangelię, której głosicielem się stałeś. Wierz w to, co będziesz czytać, nauczaj tego, w co wierzysz, i pełnij to, czego będziesz nauczać". Życzymy kandydatowi na diakona Aleksandrowi, by odtąd bez lęku głosił Ewangelię z odwagą i z radością - zakończył bp Olszowski.
Po homilii nastąpiły kolejne elementy liturgii święceń: Litania do Wszystkich Świętych, nałożenie rąk i modlitwa święceń. Następnie proboszcz i żona diakona ubrali go w szaty liturgiczne - stułę i dalmatykę. W czasie liturgii eucharystycznej dk. Aleksander po raz pierwszy asystował głównemu celebransowi przy ołtarzu. Na zakończenie Mszy św. podziękował obecnym w kościele za obecność i modlitwę. Szczególne miejsce w podziękowaniach zajęła najbliższa rodzina diakona. - Dziękuję moim dzieciom za wyrozumiałość, dziękuję, Franku, Klaro i Samuelu. Kocham was. Szczególnie dziękuję mojej żonie. Dziękuję za to poświęcenie, za to, że byłaś centrum grawitacji, które sprowadzało mnie na ziemię. Pewnie bez ciebie nie byłoby mnie tutaj. Dziękuję za 15 lat naszego małżeństwa - mówił ze wzruszeniem dk. Aleksander.
Słowa życzeń skierowali także do nowego diakona przedstawiciele parafian. - Dla całej naszej wspólnoty parafialnej dzisiejszy dzień jest wielką uroczystością oraz źródłem prawdziwej radości i wdzięczności wobec Pana Boga. Cieszymy się, że odpowiedziałeś na Jego wezwanie i przyjąłeś święcenia diakonatu, podejmując drogę służby Kościołowi oraz drugiemu człowiekowi. To wyjątkowy moment nie tylko w twoim życiu, ale również w życiu naszej parafii, która może towarzyszyć ci modlitwą i życzliwością na początku tej pięknej posługi - życzyła w imieniu miejscowej parafii Magdalena Marek.
Dk. Ciba przygotowywał się do przyjęcia święceń diakonatu w Ośrodku Formacji Diakonów Stałych Archidiecezji Katowickiej. Jest 32. diakonem stałym w archidiecezji.









