Za obecność i odwiedziny w Światowy Dzień Chorego podziękował dyrektor Archidiecezjalnego Domu Hospicyjnego im. św. Jana Pawła II Tomasz Krzywoń. – Światowy Dzień Chorego przeżywamy od trzydziestu czterech lat za sprawą nikogo innego, jak tutaj z nami też obecnego w relikwiach świętego Jana Pawła II. Bardzo się cieszymy i prosimy o przewodniczenie tej Mszy św., Potem prosimy o spotkanie z naszymi pacjentami.

W swoim słowie bp Marek Szkudło nawiązał do miejsca, w którym Matka Boża ukazała się Bernadetcie Soubirous. – Lourdes, ze swoim źródłem wytryskującym z błota, przypomina nam, że z tego, co po ludzku nędzne i chore, Bóg potrafi wyprowadzić zdroje łaski. (...) W Lourdes dzieje się to samo, co ukazał nam prorok Izajasz: jego proroctwo przynosi nam dziś obraz pełen matczynej czułości, obiecując, że Bóg pocieszy nas tak, jak matka tuli swe dziecię. W tym miejscu, gdzie ciało bywa słabe, Pan obiecuje pokój płynący niczym rzeka i chwałę, która przypomina wezbrany strumień. To proroctwo jest szczególne dla Was, bo to w tym domu hospicyjnym ręka Pana daje się poznać tym, którzy Mu służą cierpiąc, oraz posługując tym, którzy cierpią – podkreślił. – W Ewangelii o Kanie Galilejskiej stajemy się dzisiaj świadkami „braku wina” – symbolu radości, której w chorobie czasem tak bardzo brakuje. Maryja, najczulsza z matek, jako pierwsza dostrzega tę pustkę i mówi do Syna: „Nie mają już wina”. Ona nie jest tylko obserwatorką; Ona reprezentuje wiarę, która ufa Bogu nawet wtedy, gdy stągwie naszych sił są puste. Jej polecenie: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”, echem odbija się w murach tego domu. A Jezus nie odrzuca tego, co w nas „stare” i „kamienne” – co symbolizuje nasze braki i niedociągnięcia, co łączy się nieuchronnie z naszym przemijaniem. On napełnia nasze „kamienne stągwie” wodą, którą w swojej godzinie przemieni w najlepsze wino miłości – dodał.

Bp Marek Szkudło odniósł się także do Orędzia papieża Leona XIV, który zaprosił do refleksji nad postacią miłosiernego Samarytanina i współczucia, jakim się wykazał. – To orędzie, zrodzone z duszpasterskiego doświadczenia Ojca Świętego w Peru, podkreśla, że nikt nie powinien zmagać się z chorobą w samotności, gdyż relacje międzyludzkie i wspólnotowa modlitwa są kluczem do przetrwania kryzysów. Papież uczy nas, że „czas spędzony obok chorego jest czasem świętym” – mówił bp Marek Szkudło. – Czas ofiarowany z miłości jest jednym z największych darów, jakie możemy ofiarować drugiemu człowiekowi. To dlatego, konkluduje papież, Jezus nie uczy, kim jest bliźni, ale jak stać się bliźnim, to znaczy, jak stać się bliskim – dodał.

Zwracając się do obecnych, bp Marek Szkudło prosił o jedno – "Miłujcie!”. – Wy, którzy posługujecie w tym hospicjum, stajecie się bliźnimi, będąc bliskimi. Wy, którzy tutaj doświadczacie pomocy i miłości – jesteście bliskimi, będąc bliźnimi. Tych dwóch rzeczywistości oddzielić się nie da. Do Was – cierpiących tu i łączących to cierpienie z ranami naszego Zbawiciela – kieruję nie tylko zapewnienie o mojej bliskości, ale i wezwanie: drodzy moi, choć teraz pijecie kielich goryczy, pamiętajcie, że Jezus zachował dla Was „najlepsze wino” na czas, gdy przeminie postać tego świata – powiedział.

Kończąc, kaznodzieja przywołał za papieżem Leonem XIV modlitwę do Najświętszej Maryi Panny, Uzdrowienia Chorych: „Słodka Matko, nie opuszczaj [mnie], /Twego wzroku ode mnie nie odwracaj. /Pójdź ze mną dokądkolwiek /i nigdy nie pozostawiaj mnie samego. /Ty, która zawsze mnie chronisz, /jako moja prawdziwa Matka, /spraw, żeby błogosławił mi Ojciec /i Syn, i Duch Święty.”

Po Mszy św. bp Marek Szkudło odwiedził chorych w ich salach. Znalazł czas na chwilę rozmowy i błogosławieństwo.